آقای نماینده! نماینده مردم باش
آقای نماینده! نماینده مردم باش
تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد؛ شاید این بیت را سعدی در وصف خانه ملت گفته است. اینکه نمایندگان ملت زورشان در حرف شان نهفته است. در نطق ها و تذکراتی که به دولت می دهند.

سخن یا سد ساز می شود یا سد شکن؛ یا معبر می بندد یا که می سازد؛ یا با مردم است یا بر مردم؛ یا آبرو می برد یا که می خرد؛ از قدیم هم گفتند سرخ که باشد سر سبز را می دهد بر باد.

ای زبان! هم گنج بی پایان تویی هم رنج بی درمان تویی؛ هم صفیر و خدعه مرغان تویی هم انیس وحشت هجران تویی؛ جای دیگری هم مولوی به درستی می گوید که عالمی را یک سخن ویران کند روبهان مرده را شیران کند.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی که تمام زورشان در سخن آنهاست با همین نطق و تذکرات چرخ کشور را می چرخانند. نماینده ایی که می داند چه بگوید، کی بگوید و هر سخن جای و هر نطقی مکانی دارد را رعایت می کند، وقت ملت را در راهروهای مجلس نمی گیرد می تواند کلامش را گوهربار کند.

خانه ی ملتی که بعد از انقلاب اسلامی یازده دوره از عمرش می گذرد اینبار نوع نگاهی که به خود جلب کرده متفاوت از ادوار دیگر است و بسیار مهم است که کدام نماینده کدام سخن را با کدام زبان بیان می کند.

ملتی که سرنوشت شان به دست زبان و سخن دویست و هفتاد صندلی سبز نوشته می شود انتظار سخنی برنده بر سر دولت دارند. سخنی که عیان کند چه کرده و بناست چه کند؛ شفاف باشند.

خانه ملت یا همان هرم معروف بهارستان چکیده ایی از ایران است که رفتار و گفتارشان توسط ذره بین دوربین رسانه های دنیا به عنوان آداب و فرهنگ ایرانی مخابره می شود.

نماینده ایی که به دنبال عکس سلفی از فلان مسئول از خارج آمده است از ما نیست؛ نماینده ایی که امضایش را پس می گیرد از ما نیست؛ نماینده ایی که بخاطر منافع شخصی در نطقش از «خصوصی سازی» دفاع می کند از ما نیست؛ نماینده ایی که سیلی به سرباز و خبرنگار و مدافع مردم می زند از ما نیست اینها اشتباهی از گیت رد شده اند.

نمایندگان ما حرف برای گفتن دارند، موقعیت شناسند و قیمت نطق و تذکر را می دانند برای امضای خود ارزش قائلند و حرف شان امضا دارد.

نمایندگان ملت از دولت و دستگاهی که در  حق مردم کم لطفی می کند تشکر نمی کند و آنها را تا چای چوبه ی استیضاح می کشاند.

بگذریم از چه مجالس پیشین بودند ملاک ما یازده است که باید خوش بدرخشد و نمایندگان و مردم چونان ریل آهن و دولت تراورس باشد تا قطار زندگی ایرانیان به درستی حرکت کند.

چهار سال فرصت زیادیه ولی فرصت زیادی هم نیست؛ یک سال گذشت و دست زیرچانه گذاشتیم و تا ببینیم این نمایندگان چگونه حال و آینده ما را با دولت همراه می سازند. به نمایندگان یازدهم افتخار می کنیم یا پشیمان می شویم؟

  • نویسنده : زهرا کورانی