ساعت ۶ و عواقب دست به گریبان اصناف
ساعت ۶ و عواقب دست به گریبان اصناف
ساعت 6 عصر زمانی که برای تعطیلی اصناف و واحدهای پرخطر از سوی ستاد ملی کرونا کشور برای بسیاری از استان های کشور از جمله البرز با هدف پیشگیری از شیوع هر چه بیشتر ویروس کرونا در نظر گرفته شده است.

به گزارش پایگاه خبری وکیل ملت، این تعطیلی که اگر چه هدف اصلی اش هدف سلامت جامعه است، اما سبب انتقادهای بسیاری از سوی بخش هایی از جمله اصناف به عنوان مهم ترین جامعه هدف شده است.

در روزهایی که مردم کشورمان با شدیدترین مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند و هر روز یک خبر داغ مبنی بر گرانی ها بر روی خروجی های رسانه ها قرار می گیرد، تعطیل شدن اصناف آن هم در ساعات اوج و بدون کمک های حمایتی سبب شده تا فشارهای اقتصادی بر این قشر مضاعف شود.

افزایش هزینه ها، اجاره بها، نداشتن درآمد برای پرداخت حقوق کارگران و ناتوانی در پرداخت قبوض، مالیات و عوارض سبب شده تا این روزها شاهد فشار زیادی باشیم که بر این بخش از جامعه وارد می شود.

فشارهایی که در نهایت منجر به این شده و یا خواهد شد تا کسبه ما را به ورشکستگی و شاهد بیکاری تعداد زیادی از نیروهای کار باشیم.

با اعلام ساعت ۶ به عنوان زمان تعطیلی کسبه، قبل از پایان این ساعت به سراغ تعدادی از آنها به عنوان جامعه آماری رفتیم تا موافقت یا مخالفت آنها را با این طرح جویا شویم.

کارگر یک فروشگاه تلفن همراه که فردی در حدود ۲۶ ساله است نخستین کسی است که پای حرف هایش می نشینیم، وی می گوید: با این طرح که از سوی صاحب کار اعلام شده حقوق ما نیز کاهش می یابد.

وی که خود را علی معرفی می کند، ادامه می دهد: نمی توانیم از وی هم گله مند باشیم طبیعی است وقتی درآمدی نباشد از پس هزینه ها بر نمی اید اما در این شرایط اقتصادی و با بالا رفتن هزینه ها، این مشکل نیز مزید بر علت شده است.

صاحب یک فروشگاه لباس بچه گانه نیز می گوید: با بدتر شدن وضعیت اقتصادی مردم، فعالیت و درآمدمان کاهش پیدا کرده و به قول معروف دخل مان به خرج مان نمی خورد امروز هم با این شرایط کرونایی که در ساعت اوج فعالیت مان باید آن را تعطیل کنیم آن هم بدون هیچ گونه حمایتی مستاصل تر شدیم.

مینا ۳۷ ساله می افزاید: اجاره بها، حقوق یک کارگر، پرداخت قبوض از یک سو اینکه هر روز یک نامه مالیاتی و پرداخت عوارض هم در مغازه می آید دیگر از توان مان خارج شده است و نمی دانیم باید چکار کنیم.

وی اضافه می کند: تا سال گذشته سه نیرو در این فروشگاه فعالیت می کردند اما امروز به یک نفر رسیده که اگر قرار است این شرایط به همین منوال ادامه پیدا کند در آینده نزدیک علی رغم میل باطنی ام شاید مجبور بشوم عذر همین یک نفر را نیز بخواهم.

کارگر بیکار شده یک رستوران نیز به خبرنگار ما می گوید: با وجود رعایت پروتکل های بهداشتی اما استقبالی از سوی مردم شاهد نبودیم و صاحب کار بسیاری از نیروها را به مرخصی اجباری فرستاد و یا مجبور به اخراج شد.

مصطفی که دارای ۲ فرزند محصل نیز هست می افزاید: پیدا کردن شغل جدید در این شرایط که بسیاری از بخش ها دچار مشکلات اقتصادی هستند بسیار سخت شده، با ۲ فرزند آن هم با این هزینه های سرسام آور هر روز در برابر خانواده ام خجالت زده تر از دیروز هستم.

نمی توان به صاحبان کار خیلی خرده گرفت؛ بنا به گفته یکی از این افراد که سخن اش نیز به حق است «وقتی درآمدی ندارم آیا کار دیگری می توانم انجام بدهم».

برزگر ادامه می دهد: اینکه هر صبح به یک نفر از نیروهایم بگویم که تسویه حساب کن برایم سخت ترین کار است اما چاره دیگری ندارم.

وی می گوید: در این روزهای سخت شرایط را درک می کنیم اینکه هدف حفظ سلامت بنده، خانواده ام و جامعه است اما ای کاش در کنار این طرح ها یک سری برنامه های حمایتی نیز برای حمایت از صنوف و کسبه ارائه می دادند تا امروز رو به تعطیلی و ورشکستگی نرویم.

وی که بیش از ۲۰ سال است در این کار مشغول به فعالیت است می افزاید: در این شرایط آیا به واقع درست است که برایمان اظهارنامه مالیاتی و عوارض ارسال می کنند؟

او تأکید می کند: ما شما را درک می کنیم و به طرح ها احترام می گذاریم اما چرا دولتی ها به وضعیت ما نگاهی نمی اندازند و آنها ما را درک نمی کنند؟.

این صحبت ها در حالی است که وقتی در خصوص دریافت تسهیلات کرونایی از این افراد سوال می شود فقط یک جواب می شنویم «نه»، اینکه با وجود ارائه تسهیلات و بسته ها برای کسبه و صنوف که بتوانند بخشی از خسارت خود را در روزهای کرونایی جبران کنند اما تعداد اندکی آن را دریافت کرده باشند خود نیز یک جای سوال بزرگ است که بهتر است در موقعی مناسب تر به آن پرداخته شود.

اما کرونا و شرایط اقتصادی بد مردم که سبب کاهش قدرت خرید آنها شده امروز بیش از هر زمان دیگری بخش اقتصاد استان و کشورمان را درگیر کرده، درگیری که نتیجه آن بیکاری، ورشکستگی و شاید هم از پاشیدگی خانواده ها باشد.

بعد از ساعت ۶ در صورتی که سری به هسته مرکزی کلانشهر کرج بزنید به خوبی اطاعت صنوف از طرح های ستاد ملی کرونا را می بینید، اطاعتی که شاید به قیمت ضررهای جبران ناپذیر اقتصادی برایشان باشد اما چون هدف چنین طرح هایی را به خوبی می دانند پس دیگر نه نمی گویند.

اما از سوی دیگر پرداخت هایی که از سوی بخش دولتی به خصوص در بخش مالیات و عوارض می تواند به زمان دیگری موکول شود شاید راه اساسی نباشد اما حداقل آرامش خاطری برای این بخش است تا دیگر دغدغه این موضوع را نداشته باشند.

دغدغه ای که با حمایت دولت می تواند اعمال و به عنوان راهی هر چند کوچک برای ترمیم بخشی از دغدغه اصنافی باشد که نان سفره بسیاری از خانوارها را تامین می کنند.

امام صادق (ع) از رسول خدا (ص) نقل کرده اند: اگر فقر از پنجره وارد شود ایمان از در خارج می شود. سوال صنوف از ستاد ملی مبارزه با کرونا این است که چرا برای مقابله با کرونا به فکر تأمین تسهیلات حمایتی آسان نیست؟ چرا دولت که بر اساس اصل دهم قانون اساسی وظیفه تأمین و تسهیل شرایط زندگی مردم را دارد در این شرایط مردم را همراهی نمی کند؟

اگر همه صنوف را تعطیل کنیم و اقتصاد ما ورشکسته شود و کرونا را ریشه کن کنیم با شکم گرسنه و دست های خالی می شود دوباره چرخه اقتصاد را به حرکت در آورد؟

 

 

 

  • نویسنده : مانا روشن
  • منبع خبر : وکیل ملت